Bu tasarıma görsel ve uzamsal rahatlığı sağlayan unsur, kâğıt üzerinde yaratılan el pratiği, dolayısı ile özgünlüktür. Mavi ve tonlarının kullanılmış olması, söz konusu iş alanında güven verme, samimiyet, bu iş alanıyla diğer disiplinleri bağdaştırma imgesini ve düşünce özgürlüğünü amaçlar. Bu doğrultuda, mavi renk firmanın ideallerini, mavinin farklı tonları ise söz konusu disiplinleri çağrıştırır, iç içe geçmiş bu kompozisyon da, farklı disiplinleri aynı idealde buluşturma çabasını açıklar. Tasarımdaki serbestlik ve progresif kompozisyon, iş hayatındaki disiplinler arası ilişkileri temsil eder. Çizgilerdeki kararsızlık, çalışma ve yaratma güdüsünün arkaik (kadîm) niteliğini betimlediği gibi, modern dünyaya bakışın geniş olması gerektiğine gönderme yapar ve konsepte hareketlilik katar. Tasarımın ortasındaki çizginin kulak biçimine benzetilmesi, firmanın her düşünceye çözüm bulmak amacıyla ciddiyetle yaklaştığını anlatır. Dairesel biçimin henüz tamamlanmamış olması, firmanın yaratılan, önerilen ve desteklenen proje ve düşünceleri, kalıplaşmış bir takım fikirlerle değerlendirmediği, kapısının her zaman fikirlerin getirdiği yeniliklere açık olduğu paradigmasını öngörür. Öte yandan boğucu ve rasyonel iş hayatında, yaratıcı bir özgürlüğün de mümkün olabileceğini simgeler.